W całe swoje życia wkładam tyle uczuć, że czasami się zastanawiam, jaki w tym cel. Dlaczego wszystko, co robię musi być mną przesiąknięte? Przecież to niezdrowe, masochistyczne.

Dystans, dystans, dystans. Słyszę to słowo wszędzie. Ale jak go znaleźć? Czy mam się znieczulić i nic nie czuć? Czy swoje uczucia skryć w głębi siebie? Zamknąć szczelnie w pudełku i schować do szafy. Ale co potem? Kiedy wrócić i otworzyć te tykające bomby?

Ale muszę to zrobić, żeby Twoje słowy mnie nie raniły i nie powodowały łez. 

Może chociaż w tym mam rację.